| تبليغات | X |
روز سهشنبه 29/2/1388 علما و دانشآموختگان علوم دینی اهل سنّت کردستان در نامهای سرگشاده خواستههای جامعهی اهل سنت ایران را با رهبری انقلاب در سقز در میان گذاشتند.
اصل ماجرای مصوبهی شماره 613 شورای عالی انقلاب فرهنگی دربارهی ساماندهی مدارس علوم دینی اهل سنّت یران را از آبانماه86 با هم مرور میکنیم.
حوزههای علوم دینی در طول قرون متمادی توانستهاند نقش خود را در راستای تبلیغ و تعلیم دین مبین اسلام ایفا نمودهاند. یکی از بارزترین شاخصههای حوزههای علوم دینی-چه شیعه و چه سنی- پویایی و استقلال مالی، برنامهریزی آموزشی و اداری آنها بوده است. ناگفته پیداست که استقلال ذاتی و وابسته نبودن به قدرت دولتی، عامل مهمی در تربیت نخبهها و نقش آنان در تبلیغ و دعوت دینی علمای عامل در میان تودههای مردم بوده است.
از روزگارانی بلند در بین مسلمانان اهل سنّت «جامعة الأزهر» و در میان مسلمانان اهل تشیع، «حوزهی علمیهی قم» که توسط مرحوم شیخ عبدالکریم حائری(مؤسس) تأسیس شد، علمدار و واجد استقلال از دولت بودهاند. هنوز چند صباحی از روزهای خوش انقلاب ملت ایران نگذشته بود که با تأسیس نهاد غیرقانونی «مرکز بزرگ اسلامی غرب کشور» استقلال ذاتی مدارس و حجرههای بیبضاعت، امّا مستقل و مردمی مناطق اهل سنّت مخصوصاً کردستان به طور نسبی خدشهدار شد. با این اوصاف علیرغم فشارهای موجود در مصوبهی 613 مورخهی 8/8/1386شورای عالی انقلاب فرهنگی در خصوص به اصطلاح ساماندهی مدارس علوم دینی اهل سنّت، استقلال مدارس علوم دینی اهل سنّت به کلّی زیر پا نهاده شده است.