| تبليغات | X |
مهولوود بههرامیان
ههموو ساڵێ ئهودهمانه حاڵو ههوایهکی تایبهتم ههیه، ههست به خۆشحاڵێکی دهروونیو گۆڕانێکی سرووشتی له ناخی دهروونی خۆمو له سرووشتیشدا دهکهم، ههرچهند-بهداخهوه- بههاری ئهمساڵ لهبهر بێبهفرو بارانی لهگهڵ ساڵانی پێشوودا زۆر جیاوازه، بهڵام لهگهڵ ئهوهشدا ئهم ههسته ههمیشهییه له مندا بوونی ههیهو به یادی ساڵانی مناڵیو مێرمنداڵیم -له کۆتایی پهنجاکانو ههموو ساڵهکانی دهیهی شیستی ههتاوی- به هاتنی بههار، جگه لهوهی له ئێوارهی شهوی نهورۆزدا لهسهر کێوهکانی دهوروبهری گووندهکهمان-گوندهوێڵه- ئاگرمان دهکردهوه، رۆژهکهشی دهچووینه ماڵانو ههلاوه مهلاومان دهکردو هیلکهشکێنو ... دیسانهوه شهوهکهی دهچووینه سهر کولانهی ماڵانو ههتهرێو مهتهرێمان دهکرد، پشتێندمان به کولانکهدا رهیاڵی خوارهوه دهکرد، هێلکه، غورابی، پووڵو مێوژو... دهسکهوتمان دهبوو. نهنکم هێلکهی بۆ دهپیوازی دهگرتینو بۆی سوور دهکردین...
ڕۆژانی پشووی نهورۆزو وهرزی بههار بهگشتی زۆر جاران، به پۆل کچانو کوڕانی گوندهکهمان، دهچووینه شاخو کێوهکانی دهوروبهری ئاوایهکهی خۆمانو دۆڵی دهرهسۆر، گیادرووی پادار، بهرزایی بهردهزهرد، ئهشکهوتی خڕهتاڵانان، ئاسمبهر، کانێ مێو، کوێرهکانی، کونه کۆتر، گۆڕه شللێران، قهڵادگه،سهیرانگای ڕکاوێ، گردی مێلاقان، دێمهی عهجهمانو... دهبوونه مهکۆی کوڕو کیژی کاڵی گووندهکهمانو بهیهکهوه گیاو گۆڵی بههاریمان وهکوو کارگ، کوراده، بیزا، لووشه، گێلاخهو کهنگرو مهندۆکو ئهسپینگ وهخڕ دهکردو گهلێک شاییمان دهگیڕاو ههموو ساڵێش بۆ سێزدهبهدهر دهچووینه چاکی پیررهشی سهرووی گوندی بێژاوێی شنۆ، لهوێندهرێ تێر تێر شایمان دهگێڕاو خۆشیمان دهردهبڕی، زۆر جارانیش باران بهخوڕ دهباریو وهکوو لبادی تهڕمان لێدههاتو بههۆی بارانهوه تووشی نهخۆشی ههڵامهتیش دهبووین، بهڵام سهیرهکه لهوهدایه که به ههموو ئهو ئیمکاناتهی ئێستا لهبهر دهست دان، نازانم بۆچی کهشو ههوای ئهودهم، شتێکی دیکه بوو، دیتنهکان جۆرێکی تر بوون، بههارو زستانو سروشت ههر ههموویان جیاواز بوون... یادی ئهو ساڵانه بهخێر بێ.
جێژنی نهتهوهیی نهورۆز له ههمووان پیرۆز بێو هیوای سهرکهوتن بۆ ههموو لایهک له ساڵی نوێدا له میری مهزن به ئاوات دهخوازم.
نهورۆز
عهولآ پهشێو
ئهمساڵ، بێ چیا نهورۆز ناکهم
بێ بۆنی گیا، نهورۆز ناکهم.
نهورۆز ناکهم بێ بڵێسهی سووری ئاگر
نهورۆز ناکهم، ئهگهر ڕهشبهڵهک تۆز نهکا و
خۆم نهبم به سهرچۆپی گڕ!
سێ ههنگاو تا مهرگ
خهونووچکه کایهی پێدهکا:
وهک چۆن ڕێبوار
لکی دارێ
بهرهو زهوی ڕادهکێشی و
له نهکاوا بهری دهدا.
شهو قاقا بهم پێدهکهنێ:
وهک چۆن لمی قهراغ زهریا
به دوا پهلهقاژهی شهپۆل.
مردن دهرگای دهکاتهوه:
وهک چۆن گورگێکی برسی
بۆ نێچیرێ
زار لهبهریهک دهباتهوه.
1368 ی ههتاوی
شیما بهره مند - پروانه وحیدمنش
با استاد عبدالکریم سروش درخصوص قرآن کریم، ترجمه پذیری آن و ترجمه قرآن استاد آیتی به گفت وگو نشستیم.
---
- پیش فرض هایی که ترجمه قرآن و به طور کلی متون مقدس را امکان پذیر می سازند چیست؟
سوال شما سوال بسیار مهمی است و در بطن خود یک پاسخ مستتر دارد و آن اینکه ترجمه محتاج به پیش فرض است و این سخن بسیار استواری است. هیچ مترجمی مخصوصا مترجم متن های مقدس و کلاسیک و مهم نمی تواند بدون پیش فرض ترجمه را آغاز کند. غرض از پیش فرض اینجا صرف اطلاعات زبانی نیست. این بدیهی است که مترجم باید زبان مقصد و مبدأ را به خوبی بداند. ادبیات هر دو زبان را مطالعه کرده باشد و در آنها چیره دست باشد. و اینکه در کشف معانی لغات و عبارات باید حداکثر دقت را به کار ببرد و از اهل فن استفاده بجوید، تردیدی نیست. اما داشتن پیش فرض، مطلب دیگری است و آن نگاهی است که مترجم به متن دارد و رأیی که درباره زبان دارد. منظور خود را با ذکر مثالی مستقیم آشکار تر می کنم؛ بپردازیم به ترجمه قرآن- بحث اصلی ما- بنده معتقدم که هر مترجم و هر مفسری (هر ترجمه یی تفسیری است منتها تفسیر مفصل و مختصر داریم و هر ترجمه یی تفسیر مختصری است) باید تکلیف خود را روشن کرده باشد که با چه متنی روبه رو است و این متن از چه زبانی برخوردار است.
محمد ژیان مفتی (مفتی زاده)
کاک سهلاح کیه؟
بسم الله الرحمن الرحیم
1- باس کردنو لێكۆڵینهوهی رابردوو، ئهگهر بۆ وه بهر چاو خستنی ههڵهکانو روون کردنهوهی رێگای داهاتوو بێ، کارێکی یهکجار باشو بهنرخو پێویسته؛ بهو مهرجهی دوور له لایهنگریو تهعهسوب بۆ لایهک و دژایهتی لهگهڵ لایهنێکی دیکهدا بێتو واقیعی رووداوهکان به بهڵگهوه بخاته بهر چاوان.
2- کاک سهلاح به پێچهوانهی ئهو خاڵه که له سهرهوه ئاماژهی پێ کرا، پاكانه بۆ كردهوهكانی رابردووی کۆمهڵه» دهكاو زۆر به زیرهكیهوه به نێوحیمایهتو پشتیوانیی له مافی رهوای گهلی کوردو ئهو كۆڕو کۆمهڵانهی که بۆ ئهو مافه تێدهکۆشن، دهیهوێ ههر خۆیو هاوفیکرانی دڵسۆزو لایهنگری کورد و کوردستان له قهڵهم داتو سهرجهمی هێزو بیرو باوهڕهكانی دیكهی ئهم وڵاته به تاوانبارو نهزان دانێ، یان لانی كهم دهورو بهرپرسایهتیان له بهر چاوی خهڵكی سوک و لاواز كاتهوه، ئهم کارهش تهنیا پێوهندی به ئهوڕۆكهوه نیه، بهڵکوو ئهگهر له قسهو باسهکانی لهمهوپێشو سیدی و وتو وێژو لێكۆڵینهوهكانی خۆیو هاوڕیانی ورد بینهوه، ئهم مهبهستهمان باش بۆ روون دهبێتهوه.
در این رابطه، مقالهی «رابطهی دین و سیاست» محمد حسینی را در وبلاگ نقد و نظر نیز مطالعه فرمایید.
چندی قبل مصاحبهی آقای «محمد حسینی» با آقای«جلالیزاده» برروی سایت آقای جلالیزاده نظرم را به خود جلب كرد،ایشان با نگاهی جدید به دین، به بررسی رابطهی دین و سیاست پرداخته بود، برآن شدم تا با اشاراتی بیشتر در صدد بسط موضوع برآیم. البته گستردگی موضوعات و مفاهیم این مسأله خود نیازمند بحث تخصصی ویژه است كه در خور توان این مختصر نیست ودر اینجا به موجزی از مسائل اكتفاء گردیده است امید است كه مقدمهای برای بحث و بررسی های دقیق و موشكافانهی دیگر افراد باشد.
با نگاهی سطحی به آثاری كه دربارهی علم سیاست نوشته شده، فرد علاقهمند به مسائل علوم سیاسی با تعاریف و تعابیر متفاوتی از این علم روبرو میشود. بسیاری سیاست را فرایند تصمیم گیری، توسط ابزار همگانی تعریف می كنند برخی آن را توزیع آمرانهی ارزشها به شمار می آورند و برخی آن را تلاشی برای رسیدن به قدرت می دانند. از آنجا كه مفهوم سیاست بستگی تام و تمام به جهان بینی، ایدئولوژی یا نگرش افراد دارد، به دست دادن پاسخی جهان شمول برای این مفهوم تقریباً غیر ممكن به نظر می رسد. تعریف یك ماركسیست با تعریف یك لیبرال می تواند تفاوتی آشكار داشته باشد، برای بسیاری" سیاست هم ردیف پدیدهی قدرت" و برای بسیاری دیگر "سیاست وسیله ای است برای نائل شدن به پایان اخلاقی" و برای برخی دیگر، "سیاست وسیله ای است برای بدست آوردن منافع آنی". آنچه در این نوشتار از اصطلاح سیاست مدّ نظر ماست دانش بكار گیری روشها و متدهای قبل و بعد از استقرار حكومت و روش ادارهی قدرت می باشد.
مهولوود بههرامیان
له ههواڵهکاندا هاتبوو رۆژی چوارشهممه؛ 21ی رهشهممهی ئهمساڵ له مههاباد کۆبوونهوهیهکی دووقۆڵی به مهبهستی چارهسهرکردنو تاووتوێکردنی کێشه مهزههبیهکانی نێوان شیعهو سوننه بهڕێوه چووهو مهلایهکی بهناوبانگی حهوزهی عیلمیهی قوم بهناوی سهید محهممهد حوسینی قهزوینی بهشدارو بێژهری سهرهکی سمینارهکه بووهو هاتووه ئیمامی شافیعیو ئههلی سوننهت به زانایانی سوننهمهزهبو ڕێڕهوی شافیعی مههابادو دهوروبهری بناسێنێو مامۆستایانی ئایینی مههابادو دهورووبهری بهرپهرچی قسهکانی ناوبراویان داوهتهوهو له کۆتاییشدا تۆمارێکیشیان به نیشانهی نارهزایهتی له شێوهی بهڕێوهبردنی دانیشتنهکه واژۆ کردوهو بۆ ڕای گشتی بڵاویان کردۆتهوه.
رههبهر مهحموودزاده
1ـ "ئیمكانییهت"(contingency) زاراوهیهكه كه له پهیڤی تیۆریكی میخاییل باختین، تیۆریسییهنی بهناوبانگی رووس دا قسهی له سهر كراوه. ئهم زاراوهیه له باری چهمكییهوه له بهرامبهر چهمكی پێویستیی یان وجووب(necessity) رادهوهستێ. ههموو ئهو زاراوانه، له بنهڕهت دا له گوتاری فهلسهفی و له پانتای ههستی ناسی دا باسیان له سهر كراوه و زیاتر لهوهی جهوههرێكی رهخنهییان ههبێ، خاوهنی خهسڵهتی فهلسهفین. وجووب، تایبهتمهندیی وجوودیی ئهو بوونهوهرهیه كه نابێ نهبێ.كهسێك كه باسی وجووب دهكا خهریكه له ناو دهزگایهكی فهلسهفی دا بیر دهكاتهوه كه گریمانهی بوونی ئهو بوونهوهره، وهكوو(axiom) یان ئهسڵی مهوزووعێك لهم دهزگا فهلسهفییه دا چاوی لێ دهكرێ. واته ئهسڵێك كه ئهگهر وهلابندرێ گریمانهكانی تر له ناو ئهم دهزگایه فیكرییه دا یهك لهدوای یهك بهلادا دێن و سهرهنگرێ دهبن و بهریان به هیچ پاڵگهیهكی فهلسهفییهوه نامێنێ.
دکتر سید دسوقی حسن
ترجمه از عربی: مولود بهرامیان
تا پاییز سال1967م میسر نشد استاد مالک بن نبی را از نزدیک ملاقات کنم یا با اندیشههای وی آشنا شوم. در آن زمان به عنوان استادیار در یکی از دانشگاههای ایالت تگزاس آمریکا کار میکردم. در سمیناری که در شرق آمریکا برگزار شد، یک دوست سودانی، نسخهای از کتاب " شروط النهضة" مالک بن نبی را به من داد، آن را در کیفم گذاشتم تا بعداً بخوانم.
در هواپیما و در مسیر بازگشت از واشنگتن به دالاس، شروع به خواندن آن کردم و این سفر چهار پنج ساعته در گفتگو با مالک سپری شد؛ طوریکه نمیتوانستم چشم را از کتاب مگر به ضرورت بردارم.
احساس کردم استاد مالک را از قبل میشناختم؛ چرا که گویی این اندیشهها از درون من سرچشمه گرفته و در عمق وجود من جای میگرفت.
مهولوود بههرامیان
له سهردهمی بهجیهانی بوون لهژێر سێبهری ئامرازو تێکنۆلۆژی نوێ، جیهان وهکوو ماڵێکی چهند هۆدهیی لێهاتووهو سنوورو مهودا مانای نهماوه. چهند ڕۆژ لهمهوبهر لهگهڵ برادهرێكی كوردی ئێرانی دانیشتووی یهكێك له وڵاتانی ئهوروپا، لهڕێگهی ئینتێرنێتهوه پێکهوه چاتمان دهكرد. ئهم برادهره باسهكهی به پرسیارێك له من دهسپێكردو له منی پرسی ئهرێ ههواڵی پێكهاتنی پارتێكی نوێت لهژێر ناوی PDKR بیستووه؟ من لهوڵامدا وتم نهخێر ههواڵێكی ئهوتۆم نهبیستووه.
پاشان من پرسیارم لێكرد كه كێن ئهو كهسانهی دهیانههوێ ئهم ڕێكخراوهیه پێكبێنن؟ ئهو لهوهڵامدا وتی: "چهند كهسایهتییهكی ئهكادمیی دڵسۆزی دانیشتووی ئهوروپانو زۆربهشیان له ڕابردوودا ئهندامی حزبێکی سهرهکی کوردستان بوونه." لێم پرسی ئامانجی سهرهكی ئهوان له پێكهێنانی ئهم پارته نوێیه چییه؟ له وڵامدا ئاماژهی پێدا كه ئێمه پێمانوایه حدكا له ڕێبازی سهرهکی خۆی، واته ڕێبازی پێشهوای نهمر قازی محهممهد، دوور كهوتۆتهوه و به لارێدا چووه و وتی كه ئێمه باوهڕمان به شێوازی توندوتیژی بۆ دهستهبهركردنی مافهكانی گهلی كورد له ڕۆژههڵاتی كوردستان نییهو ئێمه وهكو شوێنكهوتووانی پێشهوا ڕێگهی دیالۆگمان بۆ چارهسهركردنی كێشهكانمان لهگهڵ دهوڵهتی ناوهندیدا ههڵبژاردووهو پێشمانوایه ئهم كێشهیه ڕێگهچارهی دهرهکی نییهو نابێ ئهو فاكتهره موتڵهق بكرێو دهبێ له نێوخۆی وڵات، واته ئێران، چارهسهر بكرێ.
مهولوود بههرامیان
دیمۆكراسی ئهمڕۆ له سهرهتاكانی سهدهی بیستویهكهمی زایینیدا بهڕهواجترینو پهسندترین سیستمی سیاسییه. دیمۆكراسی مودێرن لهسهرهتادا دیاردهیهكی ڕۆژئاواییو ئهوروپایی بوو بهڵام ئێستا بۆته ڕهوتێكی جیهانی. له سهدهی ڕابردوودا ڕێژیمه سهرهڕۆ، توتالیتێر، فاشیستو تاكحیزبییهكان ماوهیهك بهسهر كۆمهڵگهی مرۆڤایهتیدا زاڵ بوون بهڵام بههۆی قهیرانه جۆراوجۆرهكان جێگای خۆیان داوه به ڕێژیمه دیمۆكراتیكه جۆربهجۆرهكان.
ئێمهی كوردی بهشمهینهتیش لهباری جوغرافیای سیاسییهوه دهكهوینه ئهم بهشه له جیهان كه ڕۆژههڵاتی ناوهڕاستی پێدهوترێ. لهم بهشه له جیهاندا ههموو شتێك گهشهسهندنو ڕهوتێكی نائاسایی بهخۆوه بینیوه؛ دیمۆكراسیش لهم خانهیه ناچێته دهرێ. له ڕۆژئاوا ڕهوتی مێژوو ڕهوتێكی سروشتییه، بهم مانایه كه دوای دۆخه جیاجیاكانی كۆمهڵگهی خۆرئاواو تێپهڕاندنی زۆر قۆناغی سهختو دژواری وهكو چاخی سهدهكانی ناوهڕاست، فیۆدالیزم، فاشیزمو نازیسمو دهیان شتی دیكهی لهم چهشنه به ئهنجامدانی نوێبوونهوهو ڕێنسانسێكی بنهرهتی گهیشتن بهم جێگهیه كه ئێستا له ههموو بوارێكدا بوونهته نموونهو ئێمهی خۆرههڵاتی به ههموو شێوهیهك دهخوازین لاسایی مودێلی گهشهسهندنی گشتی ئهوان بكهینهوه؛ چوونكه سیستهمی دهسهڵات، زانست، تهكنۆلۆژییو فهرههنگیی ئهوان بۆته پارادایمی زاڵو گوتاری سهردهم.
دکتور رههبهر مهحموودزاده
(دکتوڕای فهلسهفهی زانست)
1_ زاراوهی «غیابی گوتار» یهكهم جار له چوارچێوهی پهیڤی فیمینیستهكاندا، به شێوهیهكی تیۆریك، خرایه بهر باس و لێكۆڵینهوه. بهلام ئهو چهمكه بهربڵاوه كهئهم زاراوهیه دهیگرێته خۆی، ههر لهسنووری پهیڤی فیمینیسمدا نامێنێتهوه و به شێوهیهكی مهنتیقی، پهلهاوێژی دهكا بۆ ههموو ئهو ههرێمه فیكرییانهی تێیاندا، «گوتاری تایبهت بهكهمایهتییهكان»، مهوزووعییهتی ههیه.
فیمینیسته لیبڕاڵهكان، لهسهر ئهم بڕوایهن پێكهێنانی دهرفهت و دهرهتانی وهك یهك بۆ ژنان – له چاو پیاوان- له زهمینهكانی پیشهیی و ئابووری و سیاسیدا، مافی یهكسان به شێوهیهكی یهكجارهكی بۆ ژنان دابین دهكا و ستهمی مێژوویی، لهسهر ئهم بهشه له كۆمهڵگای مرۆڤایهتیدا، دهسڕێتهوه بهڵام فیمینیستهكانی ڕادیكاڵ، ئهم بۆچوونه ڕهت دهكهنهوه و لهسهر ئهم بڕوایهن كه تا ئهو كاتهی گوتاری پیاو سالارانه، بهئاشكرا و نائاشكرا، كار دهكاته سهر زمان و زهینییهت و بۆچوونهكانی ڕهسمی و غهیره ڕهسمی ناو كۆمهڵی مرۆڤایهتی. دابینكردنی دهرهتانی یهكسان بۆ ژنان، ههرگیز ناگا به ئهنجامی وهدیهاتنی مافی خوازراو و دوایی ئهوان، بهڵكو دهسپێكی بزووتنهوهی ژنان دهبێ بیرازكردنی* زهمینهی پێكهێنانی گوتارێكی غهیری پیاو سالارانه و بڵاوكردنهوهی ئهم گوتاره له كۆمهڵگادا بێ. بهم پێیه باڵی ڕادیكاڵی فیمینیستهكان، داواكاریی ژێرسازی بزووتنهوهی ژنان، به بزاڤێكی ڕۆشنبیریی خاوهن گوتار دهكهن و چالاكی حقوقی و سیاسی ڕووت بهجووڵانهوهیهكی وهڵامدهر نازانن.
اولین چاپ از کتاب "بندگی خدا" اثر ماندگار استاد ناصر سبحانی(رح) به ویراستاری و ترجمهی جهانگیر ولدبیگی و با مقدمه و به همت منصور سبحانی برادرِ استاد، منتشر شد.
این کتاب در اصل، شامل 13کاست از سری، درسگفتارهای استاد سبحانی است که به زبان کردی القا نموده است و مترجم خوشذوق و دوست صمیمی بنده جهانگیر ولدبیگی ضمن پیاده نمودن آن از روی کاست، به ترجمهی فارسی آن در قالب شش بخش اصلی زیر، همت گمارده است.
بخش نخست این مجموعه با "بندگی خدا و حقیقت خوشبختی" آغاز شده است و معنای اسلام، ایمان و نیز بندگی(عبودیت) با عبادت مورد واکاوی قرار گرفته است.
بخش دوم شامل ارتباط مسئلهی بندگی و روز واپسین است که در این بخش چندین سوره از سورههای کوتاه جزء سی قرآن مانند تکاثر، قارعه، زلزال و ماعون و نیز سورهی ق و یس، مورد تفسیر و استنادِ استاد قرار گرفته است. استاد در این بخش به توضیح مراحل قیامت و رویدادهای مرتبط با آن به استناد قرآن پرداخته است و مسئلهی قیامت را به عنوان اصلیترین مسئلهی بندگی و مقوم بندگی و عبادت دانسته است و معتقد است که بدون ایمان به قیامت -به معنای احساس مسئولیت- بندگی امکان ندارد.
در بخش سوم استاد شهید به مسئلهی توحید و مسائل مربوط بدان مانند انواع شفاعت، توسّل وتوحید الوهیت و ربوبیت با استناد به نصوص قرآنی پرداخته است.
مولود بهرامیان
کتاب «آزادی در اسلام» نوشتهی یوسف سلیمانزاده با ویراستاری امجد محمّدمرادی و تقریظ رسول ابوالمحمّدی، در سنندج منتشر شد.
«آزادی در اسلام» دومین کتاب منتشرشدهی نویسنده و محقق بوکانی است که بر پیشخوان کتابفروشیها قرار گرفت. این کتاب به مقولهی «آزادی» و مفاهیم وابسته بدان از دیدگاهی اسلامی پرداخته است.
کتاب «آزادی در اسلام» در فصول زیر به واکاوی مقولهی آزادی از دیدگاهی اسلامی پراخته است:
فصل اول به سبک ارسطوئی به بیان «تعریف» آزادی پرداخته و انواع آن را احصاء نموده است، سپس به بیان عوامل تهدیدکنندهی آزادی اشارتی رفته است.
در فصل دوم به بررسی معانی پدیدهی «تروریسم» و «خشونت» و خاستگاه تاریخی آن اشاره شده است؛ سپس راهکارهای مقابلهی اسلام با ترور و خشونت عرضه شده است. در ادامهی همین فصل، نویسنده به شرح و نقد مفاهیم پلورالیسم دینی(بروندینی و دروندینی) و تسامح و تساهل پرداخته است. «کرامت انسان» و «حق حیات انسانی» مقولهی دیگری است که در فصل دوم کتاب از متون دینی اسلامی بازخوانی شده است.
مهولوود بههرامیان
پێشهکی
له کهش و ههوای ئهوڕۆی کۆمهڵگهی کوردهواری ئێمهدا قسه کردن، دادوهری کردنو به وردبینی و بهسرنجهوه شیتهڵ کردنی شتهکان، رهخنهو ههڵسهنگاندنی بیرو راکان، ئیشێکی گهلێک پڕزهحمهته. ههرچهند دهستهبهندی سیاسیو تا رادهیهک سیاسیی بوونی خهڵک، مزگێنی کۆمهڵگایهکی فرهحیزبو ئازادی دهربڕینی بیر و ڕامان، له گوونده چکۆلانهکهی مارشاڵ مهک لووهان پێدهدا، بهڵام خهسارێکی ناحهزی له تهک خۆیدا بهدیاری هێناوه که ناکرێ لهبهر چاو نهگیرێ. ئهو خهساره ناشیرینه ئهوهیه که بۆته هۆی بشێویی بیر و زهینی خهڵکو هۆی قوڕاو کردنو لێڵکردنی سهرچاوهکانی حهقیقهتو ڕێگهی له باشداوهری کردنو رهخنهی زانستی گرتووهو نووسهران و بێژهرانی لهگهڵ پرسیارگهلێک ڕووبهڕوو کردۆتهوه که لهگهل جهوههری زانست و گهوههری"بیری ئازاد" نامۆیه. لهههر کۆڕ و کۆبوونهوهیهکدا ههرکه زمانت گهڕا یان پێنووست به سهر قاقهزدا راخووشی، لێت دهپرسن؛ تهنانهت بهتایبهت بانگێشتنت دهکهنو لێت دهپرسن؛ ههڵوێستت سهبارهت به کێشهی کورد چیه؟ ناوی حیزبهکهت چیه؟ لایهنگری کام تاقم و دهستهی؟ ئینجا به بێ ئهوهی وڵامێکت لێببیستن، یان چاوهڕوانی وڵام بن، خۆیان وڵامی پرسیارهکانیان دهدهنهوه و مۆرکی ئامادهکراوی پێویستت لێدهدهن.
مهولوود بههرامیان
له بهشیی بۆچوونهکانی ههواڵیی ئازادکرانی مامۆستا مهلا ئهییوبی گهنجی له سنه، له ماڵپهڕی بۆرۆژههڵات دا، چهندین کهس له خوێنهرانی بهڕێز ڕاو بۆچوونی خۆیان به ناوی خوازراو یان واقیعی دهر بڕیبوو که وێڕای دهستخۆشی لێکردنیان ههڵویستهیهکم لهسهر هێندهک لهو بۆچوونانه کردووه که پێشکهشیی ئێوهی بهڕێزی دهکهم. بهو هیوایه که ئهم جۆره دیالۆگانه ههر درێژهیان ههبێ؛ تا ئێمهی کورد باشتر لێکتر تێبگهین.
با له کاک حهسهنهوه دهس پێبکهین: بهڕێز کاک حهسهن راستگۆ لهگهڵ زۆربهی ههره زۆری قسهکانت دامو ئهشههدت بۆ دهکێشم؛ بهڵام شتهکان ههر وا بهو هاسانیه نین، ئهوهتا ماوهی زیاتر له سهدو پهنجا ساڵه ئهم کێشهیه نهک له کوردستان بهڵکوو له ههموو رۆژههڵاتی ناوهراست دا درێژهی ههیه، بریا شتهکه ههر بهو سانایییه بایه که ئێوه نووسیوتانه. بهڵام برای بهڕێزم ئیسلام وهکوو مهسیحیهتی ریفۆرمیزهکراو نییه و نهیتووانیوه ئهم سیکۆلاریزمه به تهواوهتی وهربگرێ، لهبهر چی؟ لهبهر ئهوه که ئیسلام ههر له سهرهتای لهدایکبوونیی موسوڵمانهوه ههتا ئهو کاتهی دهچێتهوه ژێر گڵ، بهرنامهو پڕۆگرامیی ڕۆژانه، حهوتووانه، مانگانه، ساڵانهو تهنانهت بۆ تهواوی تهمهنی مرۆڤی موسوڵمانیشی، ههیه.
نویسنده: دکتر فتحی یکن
مترجم: مولود بهرامیان
یکی از مشکلات بزرگی که دعوت اسلامی معاصر بدان مبتلا شده است؛ عقبماندگی عقلانیت برنامهریزی و سازمانی است که شرع آنرا واجب و زمان آنرا ایجاب نموده است. بسیاری از افرادی که به این بیماری گرفتار میشوند برآنند تا نظمناپذیری خود را موجه جلوه داده و توجیه شرعی نمایند.
منظور از عقب ماندگی عقلانیت سازمانی عدم شناسایی اصول و قواعد سازمانی که منجر به خارج شدن از همان اصول و موازین میشود.
به عبارت دیگر منظور از عقب ماندگی عقلانیت سازمانی، خارج شدن از منطق اولویتگذاری میان وضعیت موجود و وضعیت مطلوب است. نتیجهی عدم رعایت اولویت، انجام دادن کارهایی است که گاهاً با سادهترین الفبای سازمان سازگاری ندارند.
مولود بهرامیان
یک سال پس از برگزاری سمینار «دین و مدرنیته»، «مؤسسهی گفتوگوی ادیان» میزبان سمینار «دین و مدرنیته2» بود که با عنوان فرعیِ «آسیبشناسیِ "روشنفکری دینی"» در تاریخ پنجشنبه 15 شهریورماه 1386 از ساعت 9:30 الی 19 در حسینیه ارشاد برگزار شد.
هدف از برگزاری این سمینار آسیبشناسی فکری و اجتماعیِ سنت/مدرسه/نیرو/جریانِ "روشنفکری دینی" بود، سنتی جریانساز در ایران معاصر که کوشیده است اسلام و مدرنیته را به صلح کنار هم بنشاند (در اینجا مراد از "روشنفکری دینی" کارنامهی روشنفکران دیندار و دیناندیشِ معاصر ایرانی – با تأکید بر چهرههای شاخص کنونی آن – و سنت/جریان فکری و اجتماعی ملهم از اندیشههای این اندیشمندان است). در این سمینار یکروزه جمعی از تأثیرگذارترین "روشنفکران دینی" ایرانی و منتقدان این جریان - مسعود ادیب، حمیدرضا جلائیپور، رضا علیجانی، سعید حجاریان، عبدالحسین خسروپناه، عبدالکریم سروش، سارا شریعتی، محسن کدیور، مصطفی ملکیان، سید حسین نصر، حسن یوسفی اشکوری عصارهی تأملات خود را در این زمینه با علاقهمندان در میان گذاشتند.
مهولوود بههرامیان
"ڕای من ڕاسته، بهڵام دهشێت ههڵه بێت، ڕای ئهوانی دی ههڵهیه، بهڵام دهشێت ڕاست بێ" ئیمامی شافیعی
زیاتر له 150 ساڵ له هێرشیی ناپلئۆن بۆ سهر وڵاتی میسر به تایبهتیو وێککهوتنی دونیای ڕۆژئاوا و ڕۆژههڵاتی ناوهڕاست به گشتی ڕادهبوورێ. ئهم هێرشه گهرچی له جهوههری خۆێدا هێرشیکی سهربازی و ئیستیعماری بوو بهڵام دهرهنجامگهلی زۆری گۆڕانی فهرههنگی، سیاسی، نیزامی، خوێندنو راهێنانی و ... هتد بهدواوه بوو. لهم وێستگه له مێژوویی ڕۆژههڵاتی ناوهراست دا دوو جیهان به دوو ئاراستهوه وه یهک کهوتن. جیهانی یهکهم که جیهانی ڕۆژئاوایه زیاتر له دوو سهده بوو که پڕۆژهیهکی گهورهو فره ڕهههندی به ناو مۆدێڕنیتهی تێپهڕاندبوو. له بهرانبهر ئهو جیهانه نوێیه دا جیهانێکی دیکه به ناوی ڕۆژههڵات ههبوو که له باری سیاسی، فهرههنگی، پیشهسازی، تهندروستی، خۆشگوزهرانی، ئابووری و خوێندنو پهروهرده کردن دا له لووتکهی خهوی خۆشی پڕ له بێئاگایی خۆی دا بوو. بێگوومان کوردستانی ئێمهش له ههلومهرجێکی نالهبارتر دا دهژیا. لهو نووسینهدا دهمههوێ تێشکێک بخهمه سهر بزاڤی ئیسلامی و پۆڵێنبهندێکی ئیجمالی بۆ بکهم که به سێ بهشی سهرهکی دابهش دهبێ:
بیرۆکه: سهردار شهمامی
پێداچوونهوهو نووسینی دهق: مهولوود بههرامیان
بۆ پیناسه کردنهوهی ههر مرۆڤێکی مهزن، داهینهر، موسلیحو پێشهوایهکی مهزنی مرۆڤایهتی، پێویسته سهرنجێکی ئهو بارو دۆخو کۆمهڵگایه بدرێ که ئهو کهسایهتیه، تێدا ژیاوهو پاشان بۆ شوێنهوارو گۆڕانکاریهکانی بنواڕدرێ که تا چ ئاستێ، توانیوێتی، کاریگهری ئهرێنیی لهسهر کۆمهڵگهی خۆی ههبێو چهنده سهرکهوتوو بووه تا دابو نهریته ناحهزهکان، بیرو باوهڕه لارهکان، خوو خده قێزهونهکان خاشهبڕ بکاو ڕهوشتی جوانو مرۆڤدۆستانهی جێگیر بکا.
زانایانو دهروونناسهکان دهڵێن، ههر مرۆڤێک بهرههمی کارلێکی سێ توخمی رهچهڵهک(ژنتیک)، واقیع و خوودی خۆی(Ego)هو پێکهاتهیهکی گوونجاوی سێ کووچکی تایبهت به خۆی ههیهو زۆر دژواره بتوانێ دهقاودهق پڕۆگرامو کردهی ڕابهرهکهی خۆی جێبهجێ بکاو به موو لێی نهترازێ؛ لهبهر ئهو راستیه زانستیهی سهرهوه، ناساندنی ههر رێبهرێک به کردهو ڕهوشتی شوێنکهوتوان، ههڵهیهکی گهورهی زانستییه.
مهولوود بههرامیان
شتێکی حاشاههڵنهگره راگهینه گشتیهکان و کهرهسهی راگهیاندن شۆرشێکیان له بواری راگهیاندن دا پێشکهش به کۆمهڵگهی مرۆڤایهتی کردوه؛ بهڵام ئهم ئامرازانه ههمیشه ههڵگری پهیامی خۆش نینو زۆر جار وهکوو پهپوو ههواڵی رهش و ناخۆشیش به گوێچکهی مرۆڤ دا دهدهن. دوێنی پێنج شهممه کاتژمێر10 ی بهیانی به کاتی تاران له پۆلی دهرس وتنهوه خهریکی وانه وتنهوه بووم، له پشوویهکی چهند سرکهیی دا چاوێکم له مۆبایلهکهم کرد، دوو پهیامم له لایهن دوو دۆستی ئازیزهوه بۆ هاتبوو، که چاوم لێکردن ههر دووکیان ههڵگری ههواڵێکی جهرگبڕو دڵتهزێن بوون؛ بهڵی نێوهرۆکی ههر دوو پهیامهکه ئهوه بوو که قارهمانی کورد، شاخهوانو ههلۆی چیا سهربهرزهکانی کوردستانو فاتیحی لووتکه بهرزهکانی هیمالیا " موقبیلی هونهرپهژووه" دوای ده ڕۆژ بهبهرهکانی لهگهڵ مردن، له نهخۆشخانهی عارفیانی ورمێ کۆچی دوایی کردوه
مهولوود بههرامیان
عهبدولکهریمی سرووش بهبڕشتترینو کاریگهرترین بیرمهند له ئۆرگانیزه کردنی تێئۆریه سیاسیو کۆمهڵایهتیهکانی خۆی له ئێرانی دوای شۆڕش دایه. سرووش شارهزای فهلسهفهی زانست، فهلسهفهی ئیسلامیو فهلسهفهی ئانالێتیکه. ههر بۆیه له ماوهی سی ساڵی رابردوو دوکتۆر سرووش له بوواره جۆراوجۆرهکانی مهعریفی دا به ڕوانگهیهکی دواپۆزێتیویستی[1] بۆچوونهکانی خۆی خستۆته ڕوو؛ له رهخنه له مارکسیزمهوه بگره ههتا راڤهکردنی دهقه عیرفانیهکانو وانهکانی"فهلسهفهی زانستو فهلسهفهی زانستی کۆمهڵناسی". سرووش چ وهکوو پیتۆڵێکی متافیزیسیهنو چ وهکوو کهلامناسێکی ئیسلامی دهستی داوهته ئانالیزی ئامووزه مارکسیستیهکانو بوێرانه هێرشی ناحهزانی ئایینی ئیسلامی بهرپهرچ داوهتهوهو لهلایهکی دیکهوه ههوڵی داوه تا خوێندنهوهیهکی نوێو زانستیانه له بهڵگه کلاسیکیهکانی بوونی خوا بۆ وێنه" بهڵگهی نهزم"[2] ئاراسته بکا.
مهولوود بههرامیان
ئاماژه: له راستیدا ئهم ووتاره تهواوکهری ووتارێک له ژێرناویی«ڕۆشنبیری دینیو ئاوڕێ له کارنامهی سی ساڵهی دینناسیی د.عهبدولکهریم»ـه که له ماڵپهڕی"ڕێنسانس" دا بڵاو کرایهوه. لێرهوه سرنجتان بۆ ووتاریی ناوبراویش وهکوو پێشنیازێک بۆ ئهم باسهی ئێستامان رادهکێشین.
فهلسهفهی دین چییه؟
فهلسهفهی دین واته «دین ناسین»، دین ناسینیش جاریی وایه له دهرهوهی دینهوه دهکرێو جاریی وایشه له ناوهوهیی دینهوه دهکرێ. لهبهر ئهوهی که ههمیشه دوو سهرچاوه بۆ دین کێشه ساز دهکهن:
نويسنده: فتحي يكن
ترجمه: مولود بهراميان
مقدمهی مترجم
علم و اندیشه فرایندی تکاملی است و در نتیجهی واکنش به مسائل و مشکلات جاری پیشرفت میکند. علم کامل و تکاملناپذیر وجود ندارد. علم و اندیشه از نقد و ابطال حاصل میشود.بحث از انتقاد با نظریهی سه جهان ارتباط نزدیک دارد. جهان اول، جهان اشیا و پدیدههای عینی و مادی است؛ جهان دوم، جهان ذهنی و بینالاذهانی است؛ جهان سوم جهان محصولات عینی ذهن و عقل انسان با جهان معقولات انسان اعم از زبان، ادبیات، هنر، فلسفه،حقوق، اخلاق، علم، حکومت و سایرنهادهای اجتماعی است که در قالبهای عینی و مادی مانند کتاب ضبط شدهاند. انسان آنرا ساخته اما آنرا همچون امری عینی مورد تأمل و نقد و بررسی قرار میدهد.
دکتر هبه رئوف عزت "استاد دانشکدهی علوم سیاسی دانشگاه قاهره"
ترجمه: مولود بهرامیان
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
مقدمهی مترجم*
مسئلهی شورا یکی از مسائل بسیار مهم و حیاتی در اسلام است و در این سطور نمیتوان تمام ابعاد آنرا بررسی نمود و لیکن آب دریا را گر نتوان کشید / هم به قدر تشنگی باید چشید.
با توجه به اینکه مسلمانان باید تابع سه اصل «کتاب، سنت و اجماع» باشند؛ به نظر میرسد که منظور از اجماع همان شورا است. لفظ شورا از شوار به معنای متاع و کالای نمایان است و مراد از شورا، با گقتوگو رأی نمایان (یعنی مبرهن و صائب) را استنباط و استخراج کردن است. در سورهی شورا بعد از بیان شرک و ظلم گروهی از زمینیان و گران بودن دعوت به اقامهی دین و عدم تفرق بر ایشان و مبتنی بودن تفرقشان بر یگانه اساس بغی و در شک و ریب بودن واپسینان از کتاب خدا و اهل اهوا بودنشان و سرانجام حجتتراشیهای نابجایشان دربارهی خدا و موضعگیری غیر مؤمنانهاشان در برابر واقعیت روز قیامت و سرنوشت خواستاران کشت زندگی دنیا و سرانجام پیرویشان از دین غیر مجازساختهی دست شرکائشان و گفتار بهتانآمیزشان دربارهی داعی حق و جزای کفر کافران و عاقبت مجادلهکنندگان در آیات خدا و ناچیز بودن آنچه که از طریق کفر و سیئات به دست میآورند و در آیات سیوششم تا سیوهشتم میفرماید"فما أوتیتم من شیء فمتاع الحیوة الدنیا و ما عندالله خیر و أبقی للذین آمنوا و علی ربهم یتوکلون"آشکار است که جز در صورت وجود دلیلی معتبر، پیامبر خدا(ص) را که در پیشاپیش مؤمنان قرار دارد، از دارندگان اوصاف مذکور در این آیات از جمله التزام اصل شورا که ناشی از سرچشمهی ایمان است، مستثنی نمیتوان دانست و چنین دلیلی در این آیات، بلکه در این سوره موجود نیست.
نووسین: د. عهبدولمونعیم ئهبوولفوتوح
وهرگێڕانی: مهولوود بههرامیان
دێمۆکڕاسی سیستمێکی ڕۆژئاوایییه که پهیوهندی به دروستبوونی دهوڵهتی نوێی ئهوروپا و گهشهسهندنی ئابووریو کۆمهڵایهتییهکهیهوه ههیه، ئهویش بههۆی بهرپابوونی شۆڕشیی پیشهسازیو کۆی ئهو گۆڕانکاریانهی له بنیاتنانی کۆمهڵگه و دهسهڵاتو پهیوهندی نێوانیاندا به دی هاتن، هاوڕێ لهگهڵ بڵاوبوونهوهی ئهندێشهی رۆشنگهری، دێمۆکڕاسی وهکوو مکانیزمێک بۆ سیستهمی دهسهڵاتدارێتی به شیوهیهکی گشتیو مێکانیزمێک بۆ رێکخستنی کێشهی دهسهڵاتێک که دادپهروهری له نێو خهڵکدا به دابهشکردنی ئهرکو مافهکان وهکوو ئامانجێکی سهرهکی بێنێته دیو ههروهها دێمۆکڕاسی، ئازادی، له دۆخی پهیڤیو لهفزی ئهبستراکتی خۆی بێنێته دهرهوهو جلکی پڕاتیکی له گۆڕهپانی واقیعدا لهبهرکا.
خۆرئاوا چارهسهری دێموکراتیکی بۆ بهشێکی زۆر له و کێشانهی دۆزییهوه که لهرێی گهشه کردن و پێشکهوتنیا رووبهرووی دهبووهوه، لهبهر ئهوه لهبواری رامیاری و ئابووریو رێکخستنی کۆمهڵایهتیدا بهکاری هێنا..
مهولوود بههرامیان
دووشهممه ڕێكهوتی 2005.01.16 له پڕۆگرامی "تهوهر و گفتوگۆ"ی کهناڵی ئاسمانی کوردسات شاهیدی دوو لایهنی گفتوگۆ بووین که پێمخۆشه نهختێک له بارهیانهوه قسه بکهم. میوانی یهکهم ڕێبین ههردی بوو که زۆربهمان دهیناسین و میوانهکهی دیکه ناوی شێرکۆ مهنگوڕی، جێگری سهرنووسهری ڕۆژنامهی کوردستانی نوێی سهر به یهکێتیی نیشتمانی كوردستان، بوو. تهوهری ئهم جارهی بهرنامهکه لهسهر یهکگرتنهوهی ههردوو ئیدارهکهی ههولێر و سلێمانی بوو. ئهوهی بۆ من جێگای سهرنج بوو، ئهوهیه که ئهم دوو بهڕێزه نوێنهری دوو گوتاری لهیهك جیاواز بوون که لێرهدا ههندێک لهو بارهیهوه دهدوێین.
مهولوود بههرامیان
ههڵویستهیهک لهسهر خوێندنهوهی چهواشهکارانهی عرفان عثمان بۆ کهسێتی پایهبهرزی موحهممهد(د.خ)
ئهمرۆ بۆ تاوو توێ کردنی دیاردهکانو لهوانهش مێژووی ئیسلامی دوو شێوهو ستایل لهلایهن زانایانهوه دهکار دێن؛ یهکهمیان شێوهی سووننهتیو کۆنهو زیاتر بۆ بهرگریو دیفاع له گوزاره ئایینیهکانو دهقه سهرهکیهکانی ئایین پراکتیزه دهکرێو به سهنتهری خوا، مهزهندهی دیاردهکان دهکا.
شێوازی دووههم دیدێکی نوێو سهردهمیانهیه که سهنتهر بۆ ئهو خوا نییه؛ بهڵکو خوودی مرۆڤو توواناو لێهاتوویهکانین. لهو ستایله له شیکردنهوهی چهمکهکانو دیاردهکاندا، پهیامی قورئان، به بۆچوونێکی مۆدێڕنو سهردهمیانهی هێۆمانیستییهوه سهیری دهکرێو مودێڕنیسته موسوڵمانهکان پێیان وایه که ئیسلام بۆ دارشتنی خۆی وهکوو ئایینێکی سێ تۆیی؛ جیهانبینیهکی تایبهت، به مهرکهزیهتی خوا(یهکتاپهرهستن)و کۆمهڵێک چهمکی ئهخلاقیو رهوشتیو دواین بهشو دهرهکیترین بهشی ئهم ئایینه، واته مافهکانو ئهرکهکانی مرۆڤی[1] دیاری کردوه که له ههر سێک بهش دا، شوێنی له فهرههنگی ئهو کاتی دوورگهی عهرهبی وهرگرتوهو پاشان، قورئان خۆی فۆڕمێکی تایبهتی داوه به فهرههنگو کولتوری ئهم شوێنه که تێیدا ئهو ئهزموونه نهبهوهیه هاتۆته دی. به واتایاکی تر پهیوهندێکی دیالێکتیکی له نێوان ئیسلامو کولتووری ئهو سهردهمی دوورگهی عهرهبی دا ههیه[2].
مهولوود بههرامیان
ماوهی چهند ساڵێكه بزاڤی ئیسلامیی رێفۆرمخواز له كوردستان دا وهكوو باقیی وڵاتانی رۆژههڵاتی ناڤین سهری ههڵداوهو ههن كهسانێك به تێروانینێكی سهردهمییانهو تازهوه خهریكی خوێندنهوهی ترادیسێونو سوننهتو سهرهكیترین لایهنی سوننهت واته رهههندی ئایینیی ئهون، ئهو رۆشنبیره دیندارانه، ههروهها به دیدێكی رهخنهیی-یهوه سهیری "مۆدێرنیته" دهكهنو بهتهواوهتیو بێلێكۆڵینهوه،
ماوهی چهند ساڵێكه بزاڤی ئیسلامیی رێفۆرمخواز له كوردستان دا وهكوو باقیی وڵاتانی رۆژههڵاتی ناڤین سهری ههڵداوهو ههن كهسانێك به تێروانینێكی سهردهمییانهو تازهوه خهریكی خوێندنهوهی ترادیسێونو سوننهتو سهرهكیترین لایهنی سوننهت واته رهههندی ئایینیی ئهون، ئهو رۆشنبیره دیندارانه، ههروهها به دیدێكی رهخنهیی-یهوه سهیری \"مۆدێرنیته\" دهكهنو بهتهواوهتیو بێلێكۆڵینهوه، دهستی تهسلیمی بۆ بهرز ناكهنهوهو به بیری رهخنهییو عهقڵانییهوه بهراوردی كۆی دیاردهكان دهكهن.
متن کامل گفتگوی مدیر وبلاگ "نقد و نظر" با «محمد حسینی»
اشارهی کێلهشین: این مطلب صرفا جهت اطلاع دوستان منتشڕ میشود ولاغیر
نیم نگاه:
بحث چگونگی رابطه بین دین ( بویژه اسلام) و مسایل سیاسی و حکومتی و به طور کلی بحث حضور دین در عرصه ی اجتماع هماره وجود داشته و بویژه پس از انقلاب 57 بدلیل سیطره نوعی نگاه فقاهتی دینی بر عرصههای گوناگون اجتماعی و تصمیم گیریهای کلان این سرزمین به بحثی پر دامنه و پر تنش تبدیل گشته است.
در میان کردها و اهل سنت ایران نیز بالتبع این موضوع مطرح شده و دیدگاههای گوناگونی پیرامون آن ابراز شده و میشود و دسته بندیهای مختلفی پیرامون این مسئله پیش آمده است و حتی موضوع تا آنجا پیش رفته که "دخالت در سیاست و موضوعات سیاسی" یکی از موضوعات مورد اختلاف گروههای دینی و غیر دینی کردستان شده است.
چنین به نظر میرسد در مناطق کردستان این بحث هنوز نیاز به مداقه و بررسی فراوان صاحب نظران دارد و "نقد و نظر" در پی آنست که در این راه قدمهایی بردارد بدان امید که فضای گفتگو و تحلیل مسایل گسترده تر و پربارتر گردد.
مهولوود بههرامیان (بارام)
له ههواڵهکانی ئهمڕۆدا هاتبوو که له میانهی گفتوگۆیهکانی نێوان ڕێخراوی فهتحو بزاڤی بهرگریی ئیسلامیی له فهلهستین(حهماس) باس له پێکهێنانی چهند کۆمیسیۆنێک سهبارهت به ئاشبوونهوهی ئهو دوو هێزه سهرهکییه له قاهیره لهئارادایهو میسر بهردهوامه لهسهر ئاشتهواییو پێکهێنانی دهوڵهتێکی یهکێتی نهتهوهیی له فهلهستیندا، بهنده بهش به حاڵی خۆم ئیجگار به ههواڵه خۆشحاڵمو هیودارم ئهمجاره وهکوو جارهکهی پێشووی لێنهیهتو گوێچکهی شهیتانهکانو نهیارانی هێمنیو ئاشتی له خۆرههڵاتی ناوهڕاست بهگشتیو فهلهستین بهتایبهتی کهڕ بێو دوو هێزی سهرهکی فهلستینیش (حهماسو فهتح)وهکوو دوو هێزی سهرهکی(یهکێتیو پارتی) کوردستانی باشوور بگهن بهو دهرهنجامه که یهکبگرن و خۆیان به ئیستراتیژیهتێکی هاوبهشو له پێناو مسۆگهرکردنی بهستێنێكی دیمۆکڕاتیکدا به پێکهێنانو بنیاتنانی وڵاتێکی سهربهخۆ تێکۆشنو چیتر خهڵكی لێقهوماوی فهلهستین نهبنه قۆچێ قوربانی شهڕ ناوخۆو هێرشه دڕندهکانی دهوڵهتی بونیاتگهری ئیسرائیل. به هیوای ئهم رۆژهو سهقامگرتووی وڵاتی سهربهخۆی فهلهستینو نهمانی شهڕو ئاژاوه.
تامس بالدوين
ترجمهی محمدسعيد حنايی کاشانی
تحليل فلسفی روشی از تحقيق است که در آن سعی میشود نظامهای پيچيدهی افکار با «تجزيه و تحليل»شان به عناصر بسيطتر سنجيده شود و روابطی که ميان اين عناصر وجود دارد بدين وسيله در کانون توجه قرار گيرد. اين روش تاريخی طولانی دارد. اما بهويژه در ابتدای قرن بيستم برجسته شد و در توسعهی نظريهی منطقی راسل به انسجام رسيد و بيش از گذشته ظرافت يافت.
پوزيتيويستهای منطقی اين روش را در اثنای دههی ١۹٣٠ و در بستر برنامهی مخالفتشان با مابعدالطبيعه توسعه دادند و معتقد شدند که «تحليل» يگانه تحقيق مشروع فلسفی است. بنابراين، از نظر آنان فلسفه تنها امکان دارد که «فلسفهی تحليلی» باشد.
بعد از جنگ جهانی دوم، ١۹۴۵، آن فيلسوفانی که میخواستند پژوهشهای فلسفی را به ورای حدود مقرّر پوزيتيويستها ببرند فهم تحليل را گسترش دادند تا شامل شرح ساختارهای عام زبان و فکر بدون تعهد بيشتر به تشخيص عناصر «بسيط» فکر شود. بنابراين، برداشت راحتتری از «تحليل زبانی» توسعه يافت و فهم «فلسفهی تحليلی» چنان اصلاح شد که اهتمام انتقادی به زبان و معنا هدف اصلی آن شمرده شد، و در حقيقت، به ارزيابی نقش فرگه بهمنزلهی بنيانگذار فلسفهی تحليلی انجاميد. اما، در همين بحبوحه، کواين استدلالهای پرنفوذی مطرح کرد که حاکی از آن بود که روشهای تحليل نمیتوانند هيچ اهميت عميقی داشته باشند چون برای فيلسوف تحليلی هيچ ساختار معيّنی از برای نظامهای فکر يا زبان وجود ندارد تا او بتواند تحليل و ارزيابی کند. بنابراين، برخی فيلسوفان معاصر مدعیاند که اکنون «به پايان فلسفهی تحليلی» رسيدهايم. اما برخی ديگر معتقدند که استدلالهای کواين متقاعدکننده نيست و فلسفهی تحليلی فضايلی دارد که برای تضمين نقش آن به منزلهی يک روش فلسفی عمده برای آيندهی پيشبينیپذير کاملاً کافی است.
عبدالکریم سروش روشنفکر دینی شناخته شده ایرانی نیمه شب گذشته وارد تهران شد. سروش پیش از این در تابستان سال 1385 بود که به ایران آمد و پس از آن اما بهرغم آنکه سالانه بین یک تا دوبار به ایران میآمد، به ایران نیامده بود.
بدین ترتیب بازگشت عبدالکریم سروش به ایران پس از دوسال و نیم غیبت، چه بسا کمی دور از انتظار نیز به نظر میرسید؛ خصوصاً آنکه در مدت این غیبت، طرح برخی مواضع جدید فکری از سوی او با واکنشهای تند و افراطی در داخل کشور نیز مواجه شده بود. تا آنجا که خرداد ماه امسال روزنامه «کیهان» با انتشار گزارشی از جلسهای که مدعی شده بود جمعی از اصلاحطلبان در آن حضور داشتهاند، خبر از نگرانی آنها از تبعات برخی سخنان عبدالکریم سروش و تاثیر آن بر پایگاه اجتماعیشان داده بود.
